top of page

MASINA

THEMA
EDITORIAL NOTES

ΘΕΜΑ
ΕΠΙΜΕΛΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Kasimir-Malevich-Kazimir-Malevich-Girls halftones d1b -in-the-Field [150] long.jpg

MASINA

Η Giulietta Masina είναι μια από τις πιο μαγευτικές παρουσίες του κινηματογράφου.
Δυο χαρακτήρες που δημιούργησε, η Gelsomina στο 'La Strada'και η Cabiria στο 'Le notti di Cabiria' κινούνται μεταξύ κωμωδίας και τραγωδίας, αθωότητας και ασέβειας, έρωτα και θυσίας και δημιουργούν μια γλώσσα ευαλωτότητας που αντιστέκεται, ανατρέπει ή και χλευάζει την σύμβαση, τη βεβαιότητα, το κατεστημένο και το πατριαρχικό βλέμμα.

​​​​​​​​​

Οι αρχετυπικοί χαρακτήρες που δημιούργησε (Κατεργάρης,  Άγιος,  Γυναίκα- Παιδί), αποτελούν εμβληματικές ερμηνείες που συνδυάζουν το γκροτέσκο με το αγγελικό, το λαϊκό με το υπέροχο, τον ευγενή άγιο με τον απογυμνωμένο homo sacer.​

Οι χαρακτήρες της Masina μπορεί να λειτουργήσουν ως σύμβολα ουμανισμού και αγάπης, μια πραγματεία πάνω στην φαινομενολογία της ψυχής που κηρύσσει τον έρωτα, την συγχώρεση, την εξιλέωση, την μεταμέλεια.

Μπορούν να λειτουργήσουν όμως και ως μια αλληγορία για την δύναμη της φύσης -χαρακτήρες ως ενσαρκώσεις και προσωποποιήσεις της Φύσης που προσαρμόζονται, επιβιώνουν και επανακάμπτουν, που συνομιλούν με τα ζώα, τα δέντρα και τα στοιχεία, που προβάλλουν αγνότητα, ανθεκτικότητα και δύναμη.​

Στην εποχή μας της ρευστής νεωτερικότητας, των συνεχών μεταβολών και των παροδικών ταυτοτήτων,  οι χαρακτήρες της μπορούν να θεωρηθούν ως κάτι περισσότερο από στερεότυπα που αντιστοιχούν σε παραδοσιακές και συμπαγείς κοινωνικές δομές, ταυτότητες και σχέσεις.
Οι χαρακτήρες της Masina έχουν ανοιχτές και ρευστές δυνατότητες ύπαρξης, ως μορφές αντίστασης, επιβίωσης και παιχνιδιού.

La Strada âne 1j.jpg

MASINA

Giulietta Masina is one of cinema’s most haunting presences. 

Two of the characters that she created, Gelsomina in "La Strada" and Cabiria in "Le notti di Cabiria", waver between comedy and tragedy, humility and irreverence, eros and sacrifice; creating a language of vulnerability that resists, subverts or mocks the conformity, the certitude, the establishment and the patriarchal gaze.

The archetypal characters she created (the Fool, the Saint, the Child) are quintessential performances that fuse the grotesque with the angelic, the plebeian with the sublime, the saint with a destitute homo sacer.

Masina's characters can serve as symbols of humanism and love, a treatise on the phenomenology of the soul that preaches eros, forgiveness, atonement, redemption.

But they can also serve as an allegory on the power of nature -the characters, as embodiments and personifications of Nature, they adapt, survive and recover, they converse with animals, trees and the elements, they project purity, resilience and strength.

In our times of liquid modernity, of constant flux and transient identities, these characters can be viewed as more than stereotypes that correspond to traditional and solid social structures, identities, and relationships. Masina's characters are open and fluid possibilities of being, figures of resistance, survival, and play.

·

·

·

bottom of page